Hierdie frustrasie is naamloos en gesigloos. Dit kan nie beskryf word vir iemand wat dit nie eerstehands ervaar het nie. Die wortel lê by die Self, en dit maak dit des te meer frustrerend, want soveel soos jy wil, kan jy niks en niemand blameer nie. Dit trek jou af en eet aan jou self-worth. Ek voel of ek wil skree, maar op wie?!
PhD en M studente daar buite: ek verstaan... ek verstaan...
No comments:
Post a Comment